|
باید قلم گرفـــت وَ طرحی دگر کشیــــد وقتیکه با سقیفه جهان خواب میشود نـــور خداست در رگ خورشیـد فاطمــه رنگ سیـــاه میزنـــــــم ایــــوان واژه را شــاعر به شطّ خون دلش را محک زده "فتح المبین"به نام تو تفسیر عشق کرد روزی اگر چـه مـــی رسد از راه منتقــم |
تیمسار خشمگین بود . چنان خشمگین كه حتی صدایش می لرزید . دوستانش بعدها اعتراف كردند كه در تمام مدت دوستی بلند مدتشان هرگز او را چنین ندیده بودند. او حتی برای نخستین بار بر سرشان داد زده بود كه: « شما چطور توانستید بدون اجازة ی من دست به چنین كاری بزنید ؟ »
كسی در آن لحظه جرأت جواب نداشت . هر چند آن ها همان وقت هم كه تصمیم به چنین كاری گرفتند ، از عواقبش بی اطلاع نبودند ، اما نه در این حد !
شهادت داستان ماندگاری آنانی ست که دانستند دنیا جای ماندن نیست